http://sevakparuyr.do.am/ Форум Sun, 15 Feb 2026 00:33:11 GMT uCoz Web-Service https://sevakparuyr.do.am/forum/2-1-1 Sun, 15 Feb 2026 00:33:11 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ՄԱՅՐԵՆԻ ԼԵԶՈւ<br />Թեմայի հեղինակը: grig<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: desherfish<br />Պատասխանների քանակը: 242 <span style="font-size:11pt;">Դու մեր մեծ երթի գավազանակիր <br /> Եվ մեր պատմության մեծագու՜յն դիվան, <br /> Մեր ազնըվության գովասանագիր, <br /> Մեր մտքի պահեստ, հոգու օթևան: <br /> Անցյալին պարզված դու մեր լսափող, <br /> Եվ մեր խոսափող՝ գալիքին ուղղված: <br /> Դու մեր սրբություն՝ կնքված Մեսրոպով, <br /> Նարեկացիով օծված ու յուղված: <br /> Դաժան դարերի ամե՛ն մի ժամին <br /> Շա՜տ բան է խլել մեզնից թշնամին: <br /> Բարդելով վերքին վերք ու անարգանք, <br /> Հեծության վրա մի նոր հեծություն՝ <br /> Խլել է մեզնից հանգիստ ու հարգանք, <br /> Խլել է մեզնից փառք ու մեծություն, <br /> Խլել է կյանքը մեր և... կյա՜նքից էլ թանկ՝ <br /> Մեր հո՛ղը, հո՛ղը, <br /> Մեր սուրբ հայրենի՜ն: <br /> Շա՜տ բանից է զրկել մեզ վայրենին: <br /> Մեր կերած հացին քսել է նա ժա՛նգ, <br /> Բայց և... դարավոր բնիկ վայրերի <br /> Կորըստի լեղի կարո՜տն է քսել, <br /> Մեր խումին խառնել մեր սուրբ մայրերի <br /> Արցու՛նքը, սակայն... և արյու՛նը սև, <br /> Բայց մենք չենք զրկվել... մեր բերնի համից, <br /> - Քաղցրացել ենք մենք... մեր քաղցր բառով, <br /> Մեր հայրենահամ անուշ բարբառով: <br /> Շա՜տ բանից է զրկել մեզ թշնամին: <br /> Իր ձեռքով նա մեր ձեռքերն է հատել, <br /> Հատել է ականջ ու ոտնաթաթեր, <br /> Աչքեր է հանել դաշյունով իր սուր, <br /> Կտրել է նաև արմատից լեզուն, <br /> Եվ սակայն... իզու՜ր. <br /> Չի՛ հատվել լեզուն, <br /> Մնացել է նա՝ հատվե՜լով անգամ... <br /> Քե՛զ՝ մեր հայկական և արամական, <br /> Չկարողացան քեզ խլել մեզնից, <br /> Ո՛չ խարդավանքով արամեական, <br /> Ո՛չ բյուզանդական սիրով անազնիվ, <br /> Ո՛չ Ահրիմանի ահեղ նետերով, <br /> Ո՛չ Քրիստոսի մարդ-չմարդությամբ, <br /> Ո՛չ Մուհամեդի ճմլիչ ոտերով, <br /> Ո՜չ ճշմարտությամբ, <br /> Ո՜չ էլ ստերով: <br /><br /> Չկարողացա՛ն քեզ մեզնից խլել: <br /> Եվ պարզ է հիմա, հստակ ու որոշ, <br /> Որ չե՜ն էլ կարող քեզ մեզնից խլել, <br /> Ինչպես չեն կարող խլել մի դրոշ, <br /> Որ հազարամյա դաժան մարտերում <br /> Փողփողացել է միշտ էլ... սրտերու՜մ: <br /><br /> Ո՛չ, քեզ ո՛չ մեկը կուլ տալ չի՜ կարող, <br /> Ագահ կոկորդում դու խոր ես խրվում: <br /> Ո՛չ, քեզ ո՛չ մեկը փուլ տալ չի՜ կարող, <br /> Ինչպես երկինքը երբեք չի փլվում: <br /> Չե՜ս խլվի երբեք, <br /> Չե՜ս փլվի երբեք, <br /> Ինչպես արյունից գու՛յնը չի խլվում... <br /><br /> Եվ ի՞նչ խաչագող դեռ պիտի հասնի, <br /> Որ քեզ կամենա գողանալ մեզնից <br /> (Մի՛ ասա <<մեզնից>>, <<աշխարհի՛ց>> ասա). <br /> Չէ՞ որ դու հիմա ոչ միայն լեզու, <br /> Այլև մասու՜նք ես, <br /> Մասու՜նք ես մի սուրբ, <br /> Անկողոպտելի մասու՜նք սրբազան՝ <br /> Դարերի խորքից դարերին հասած: <br /><br /> Մասու՞նք: Ինչպե՞ս թե: Մասունքըս ո՜րն է: <br /> Մասունքի տեղը տուփն է կամ հորն է: <br /> Իսկ դու՝ դարավոր, բայց և առույգ ես, <br /> Գիսավոր ծուխ ես, բայց և խարույկ ես, <br /> Ինչքան պարզ՝ նույնքան ասպետական ես, <br /> Շատերի մեջ ես, բայց պետական ես, <br /> Եվ դրանով իսկ դու պետքական ես <br /> Այն պետությանը, որ վաղը պիտի <br /> Լուսնից ու Մարսից ինքն իրեն դիտի...</span> Test forum grig https://sevakparuyr.do.am/forum/2-1-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-337-1 Mon, 01 Apr 2013 13:54:32 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ԱՆԱԿՆԿԱԼ ՀԱՅՏՆԱԳՈՐԾՈւԹՅՈՒՆ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ԱՆԱԿՆԿԱԼ ՀԱՅՏՆԱԳՈՐԾՈւԹՅՈՒՆ <br /><br /> Հավատալուց ավելի հեշտ բան չկա աշխարհում, <br /> Ու մտածելն է դժվար, խորհրդածելն է դժվար: <br /> Եվ հորիզոնը, ահա, մեջս վեճեր հարուցում, <br /> Ապացույց է պահանջում աքսիոմն իբրև բարդ թեորեմ, <br /> Փոխատեղվել են ուզում խորտակում ու կառուցում, <br /> Հավատալը հեշտ է շատ, ու դժվար է մտորել: <br /> Ստվերներն են լճանում տակնիվրա կրծքիս տակ, <br /> Մենությունն է մամլվում, թե կասկածանքը` կոպիտ, <br /> Մի կաղ անձրև է քայլում, մի կույր լապտեր է փայլում, <br /> Ու խաղում է շուրթերիս ապակետիպ մի ժպիտ: <br /><br /> Լուցկին վռթաց ու հանգավ, իմ ծխամորճն է գործում, <br /> Ամերիկյան վայրենիք թող կեցցեն ու զորանան, <br /> Որ թունավոր այս թփով քաղցրացնել են փորձում <br /> Դառնությունը մեր բերնի և օգնում են մոռանալ <br /> Մեր ցավերը, և սակայն մոռացումից ի՞նչ օգուտ, <br /> Թե աչքերիդ փառ կա հաստ, որ չի սրբվում, և հոգուդ <br /> կպել է մի սարդոստայն, որ հյուսված է մետաղից: <br /> Պաղ շնչի մեջ ճենճահոտ ինչ-որ անմեղ մատաղի <br /> Բողոքական մի քամի իր ուսմունքն է քարոզում, <br /> Եվ իզուր է քարոզում, քարոզում է անտեղի. <br /> Հավատալը հեշտ է շատ, <br /> Իսկ ես խորհել եմ ուզում: <br /> Ու ես առանց հանվելու՝ կոշիկներս էլ ոտներիս <br /> Իմ անկողնին եմ փռվում ինչ-որ թաքուն մի ոխով, <br /> Ճմռթում եմ վերմակիս ստող ծաղկունքը չթե, <br /> Չթե՛ գարուն, <br /> Չթե՛ վարդ, <br /> Չթե՛ ծառեր, <br /> Չթե՛ խոտ… <br /> Ի՞նչ եմ կորցրել չեմ գտնում, ի՞նչ եմ փնտրում ես մթնում <br /> Եվ ու՞մ կողմից եմ արդյոք լիազորված տանջվելու: <br /> Ու բարձը, որ գլխիս տակ պիտի դնել, ես հիմա <br /> Գլխիս վրա եմ դնում. <br /> Նոր խեղկատակ մի հիմար, <br /> Եվ քայլում եմ պատից պատ <br /> Ու փոխանակ մնջվելու քրքջում եմ գժի պես, <br /> Քրքջում եմ, <br /> Քրքջում , <br /> Հետո խմում մի կում ջուր, <br /> Որ ազդում է ինձ վրա ինչ-որ չեղյալ դեղի պես: <br /> Հանդարտվում եմ, կարծես թե ներսս չեն էլ իսկ խառնել, <br /> Անհավասար պայքարից ես հաղթող եմ դուրս գալիս, <br /> Ես հաղթող եմ դուրս գալիս, սակայն լոկ այն ցեղի պես, <br /> Որ թշնամուն կարծես թե մահացու ջարդ է տալիս, <br /> Բայց չի զորում թշնամուց իր դրոշը հետ խլել: <br /> Լուռ եմ, <br /> Թափուր, <br /> Ամայի՝ դաշտում ընկած շշի պես. <br /> Մտքի ոչ մի կենտ կարիճ` էլ ուր մնաց թե վտառ, <br /> Ու հասկանում եմ հանկարծ, <br /> Հասկանում եմ, որ, գիտե՞ս, <br /> Մտածելն է հեշտացել <br /> Ու դժվար է հավատալ… Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-337-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-336-1 Wed, 06 Mar 2013 13:40:17 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ՀԻԱՆՈՒՄ – ՀՐՃՎՈՒՄ ԵՄ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ՀԻԱՆՈՒՄ – ՀՐՃՎՈՒՄ ԵՄ <br /><br /> Ես հիանում – հրճվում եմ՝ <br /> Ե՛վ քուն մտած քարափով, <br /> Ե՛վ արթնացնող տարափով. <br /> Մանուկների և՛ խաղով, <br /> Ե՛վ կրկըրան ծիծաղով, <br /> Որից նրանք ո՛չ հոգնում, <br /> Ո՛չ կարող են հագենալ: <br /><br /> Ես հիանում – հրճվում եմ՝ <br /> Մինչև անգամ և անհամբույր մետաղով, <br /> Եթե արդեն առյուծ կըտրած՝ <br /> Հալոցքի մեջ շեկ է նա, <br /> Բայց և գիտես, մե՜կ է, նա <br /> Ա՛յ – ա՛յ պիտի՝ կատու դարձած՝ լուռ հոսի, <br /> Դառնա կալսիչ, <br /> Տպագըրիչ մեքենա, <br /> Ինչպես նաև շքանշան հերոսի, <br /> Նույնպես կնոջ ու հարսի <br /> Կրքոտ վզնոց, <br /> Փառավորվող լանջափակ, <br /> Խանդոտ գոտու փակ ճարմանդ… <br /><br /> Ես հիանում – հրճվում եմ՝ <br /> Տարբեր վարքի <br /> Ու բարքի տեր գետերի <br /> Խելացնոր ու մարմանդ, <br /> Լուրջ ու կայտառ հոսանքով՝ <br /> Ինչպես կանանց ոտերի <br /> Կտկտացող նազանքով, <br /> Որոնց հետքը փոշեթաթավ մայթերին <br /> Շատ է նման ծանոթ կախման կետերի… <br /><br /> Ես հիանում – հրճվում եմ՝ <br /> Երկինք մաքրող որոտով, <br /> Գառնուկների նոր հոտով <br /> Կարկատանված արոտով, <br /> Մինչև անգամ և սերմնաթափ առէջքով- <br /> Միայն՝ տակը հող լինի, <br /> Մինչև անգամ նաև լվի թռիչքով- <br /> Միայն՝ թռի՜ք թող լինի… <br /><br /> Թե չեք հաշվի անհամեստ <br /> Ու չեք գտնի անհարմար՝ <br /> Ինքըս ինձնից անջատվում <br /> Ու հրճվում եմ մի քիչ նաև ինձանով՝ <br /> Երբ որ ինքըս ինձանից <br /> Հոտն եմ առնում ինքնայրմա՛ն, <br /> Սուրբ քըրտինքի՛, <br /> Եռեփ եկող հնձանի՜… Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-336-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-335-1 Mon, 11 Feb 2013 15:40:27 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ԿՈՐՉԻ ՀԻՆԳՇԱԲԹԻՆ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ԿՈՐՉԻ ՀԻՆԳՇԱԲԹԻՆ <br /><br /> Քեզանից հեռու <br /> Ես ապրում էի <br /> Կարծես թե ինքս էլ ինձանից հեռու: <br /> Ինձանից հեռու <br /> Դու ապրում էիր... <br /> Դու չէի՞ր ապրում բուսական կյանքով: <br /> Իսկ հիմա, <br /> Երբ մենք մեկտեղ ենք արդեն, <br /> Կարծես թե նորից շերտ-շերտ միացանք, <br /> Որ ամբողջանանք՝ նարնջի նման՝ մի կեղևի մեջ <br /> Եվ հյութավորվենք՝ <br /> Հողի ավշային չորս բաժնին խառնած <br /> Չորս բաժին ավյուն արեգակնային, <br /> Ու երջանկորեն՝ <br /> Նո՛ր կերպ ու նորե՛ն՝ <br /> Բարբառենք անխոս. <br /> «Այս է մեր մարմինն, առե՛ք ու կերե՜ք»... <br /> <br /> Ինձանից հեռու <br /> Դու նման չէի՞ր... <br /> Ես նման էի կարծես ա՛յն մարդուն, <br /> Որ սքանչելի ձեռագիր ունի, <br /> Բայց... գրագետ չէ կատարելապես: <br /> Իսկ հիմա, <br /> Երբ մենք մեկտեղ ենք կրկին, <br /> Նո՛ւյն կյանքը հիմա <br /> Իր սքանչելի նո՛ւյն ձեռագըրով <br /> Գրագիտության դասեր է տալիս <br /> Թե՛ շնորհալի վազերին այգու, <br /> Թե՛ տաղանդավոր գետերին բոլոր, <br /> Թե՛ հայտնի ոխից գազազողներին, <br /> Թե՛ թաքուն սիրուց կակազողներին, <br /> Եվ թե՛ աշխարհիս պետերին բոլոր, <br /> Որ վերջիններիս մատերից բոլոր, <br /> Մա՛նավանդ... ահեղ ցուցամատերից <br /> Մա՜հը չկաթի, <br /> Այլ կյա՛նքը ծորա <br /> Թշվառ ու փոքրիկ այս երկրի վրա՝ <br /> Հեռվից ետ դարձող <br /> Տիեզերախույզ հրթիռների պես... <br /> <br /> Տեսնո՞ւմ ես <br /> Մի տե՜ս. <br /> Ծաղկած ծիրանին դիմացի բակում <br /> Նշխար է բաշխում քահանայաբար <br /> Ամբողջ շրջանով իր մեծ շուրջառի, <br /> Իսկ մեղուները <br /> (Այդ նշխարները ծծելուց արբա՞ծ, <br /> Թե՞ գուցե դրդված ուրիշ պատճառից) <br /> Ցույցեր են անում փեթակի առջև, <br /> Ինչպես որ մարդիկ <br /> Շենքերի առջև պառլամենտների... <br /> <br /> Ով ի՜նչ ուզում է՝ թո՛ղ այդ էլ անի: <br /> Իսկ ես ուզում եմ... իսկ դու չե՞ս ուզում, <br /> Որ գեթ ա՛յս անգամ, <br /> Գոնե ա՛յս անգամ... <br /> Հեռավորությունն ինձ ու քեզ երբեք <br /> Չկիսի՜ այնպես, <br /> Ինչպես... հինգշաբթին շաբաթն է կիսում: <br /> <br /> Կորչի՜ հինգշաբթին... Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-335-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-334-1 Mon, 11 Feb 2013 15:38:57 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ԲՈՂՈՔԱՐԿՄԱՆ ՀՈՒՅՍԸ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ԲՈՂՈՔԱՐԿՄԱՆ ՀՈՒՅՍԸ <br /><br /> Վախենում եմ վաղ գարունից, որովհետև, ճիշտն ասած, <br /> Վախենում եմ, որ չբացվի՛, այլ... տրաքի՜ սիրտըս գոց... <br /> Վախենում եմ սիրահարվեմ վերջին անգամ՝ մահացու, <br /> Եվ առաջին անգամ մերժվեմ իմ այդ վերջին սիրածից... <br /> Վախենում եմ, որ մոռացած նախկին փորձ ու նախկին դաս՝ <br /> Տանջանքի մեջ նորից մխվեմ ու դուրս չգամ՝ մեխի պես... <br /> Վախենում եմ... <br /> <br /> Բայց գարունն է անվախորե՜ն մոտենում: <br /> Խուժան քամին խելքի գալիս վերջապես <br /> Ու դառնում է լուրջ ու խոհուն սերմնացան. <br /> Սար ու ձորում նա զարթոնք է շաղ տալիս: <br /> Արևն ինքը՝ մեծ մոր նման՝ ձյան վրա <br /> Այստեղ-այնտեղ կարկատաններ է գցում: <br /> Հողն օրեցօր կարծես դառնում է յուղոտ, <br /> Ու գոլորշին գրգռում է ախորժակ <br /> Բողբոջումի՛, <br /> Բեղմնավորմա՛ն <br /> Ու սիրո՜՝ <br /> Կենդանո՛ւ մեջ, <br /> Բույս ու ծառի՛ <br /> Եվ սրտի՜... <br /> Ելման ջրերն ասես ոչ թե ջուր լինեն, <br /> Այլ գարեջո՛ւր, <br /> Պղպջացո՜ղ գարեջուր: <br /> Եվ արբում է շրջակայքում ամեն ինչ՝ <br /> Մարդ ու գազա՛ն, <br /> Բույս ու մրջյո՛ւն, <br /> Սիրտ ու ծե՛րպ: <br /> Եվ արբում են՝ <br /> Խմած կամ թե չխմած. <br /> Եվ արբում են միայն տեսքից կամ հոտից: <br /> Եվ արբում են... <br /> <br /> Ես կրկնակի՜ եմ արբում. <br /> Նաև քեզնի՛ց՝ <br /> Սիրված կամ թե չսիրված, <br /> Նաև քեզնի՜ց՝ <br /> Լոկ քո տեսքի՛ց ու հոտի՛ց... <br /> <br /> Եվ ո՞ւր կորչեմ գլուխս առած, <br /> Ո՞ւր կորչեմ: <br /> Հիացմունքից ու սարսափից կարկամած, <br /> Կարծես հանկարծ հոդախախտված <br /> Ու ջլատված ակամա՝ <br /> Անտարբեր եմ ես ձևանում, <br /> Դեմքըս փոխում դիմակով, <br /> Բայց... շոյելու և շոյվելու մի ցանկություն կատաղի, <br /> Ակնհայտի մի տենչանքի դավադրություն ծպտըված <br /> Իմ աչքերի մատնըչությամբ բացահայտվում ի վերջո <br /> Ու տրվում են դատապարտման... <br /> Դատը պիտի դո՛ւ վարես: <br /> Եվ մի՞թե դու <br /> Մեղմացուցիչ դեպք հանցանաց չես գտնում <br /> Թեկուզ և իմ ա՛յս վախի մեջ խոստովանված կամովին, <br /> Գեթ գարնա՛ն մեջ այս խելքահան, <br /> Այս խելքահան օդի՛ մեջ, <br /> Նաև... քո՛ մեջ՝ <br /> Քո պահվածքի՛, <br /> Քո նայվածքի՛, <br /> Հոտի՜ մեջ... <br /> <br /> Տե՛ս, հայցում եմ, <br /> Բայց և մի քիչ սպառնում. <br /> Չհասցընե՜ս բողոքարկման, դատավո՛ր... <br /> Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-334-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-333-1 Mon, 11 Feb 2013 15:37:53 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ԱՆՔՆՈՒԹՅԱՆ ԴԵՂԱՏՈՄՍ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ԱՆՔՆՈՒԹՅԱՆ ԴԵՂԱՏՈՄՍ <br /><br /> Ոչի՛նչ այնպես ինձ չի հուզում, <br /> Ինչպես մի հարց միամիտ. <br /> Խավարն ինչո՞վ մաշեցնել, <br /> Գիշերն ինչպե՞ս լուսացնել, <br /> Եթե սրտիդ ճմլումն էլի <br /> Թույլ չի տալիս մտնել քուն... <br /> <br /> Տե՛ս, ջղային այս անտառը <br /> Հանգստացավ ինքն իրեն՝ <br /> Իր հերթական նոպան ապրած՝ <br /> Տառապած ու պարտասուն: <br /> Իսկ ջրերը <br /> Հար տանջվելով անքնության բիրտ ձեռքից, <br /> Բարձունքներից ցած են նետվում՝ <br /> Ինքնասպանի մոլուցքով, <br /> Բայց, կատվի պես, <br /> Միշտ ընկնում են իրենց ճկուն թաթերին <br /> Եվ, մի վայրկյան շնչակտուր, մլավում են քիչ հետո <br /> Ու լռության մեջքի վրա նո՛ր ու նորից փակցընում <br /> Իրենց տենդոտ զառանցանքը՝ <br /> Խռովության կոչի պես... <br /> <br /> Իսկ ես՝ ներկա, մինչ հայացքըս՝ բացակա, <br /> Օտարվում եմ ինքըս ինձնից, <br /> Ինքըս ինձ չե՜մ ճանաչում: <br /> Ջլախտավոր ինչ-որ խոհեր, <br /> Ինչ-որ մտքեր ընկնավոր <br /> Թպրտում են, ընկնում-ելնում՝ <br /> Կարծես ո՛չ թե գլխիս մեջ, <br /> Այլ... հեռավոր Լուսնի վրա կամ Մարսի... <br /> Մեռելներն են ինձ այցելում՝ <br /> Կերպարանքով երազի, <br /> Ու չեն թողնում, որ զրուցենք երկուստեք. <br /> Իրենք իրենց մենախոսում են անձայն, <br /> Ապա թողնում-հեռանում են, <br /> Որ ես լսեմ քիչ հետո, <br /> Թե ինչպես է երկախոսում ճեպընթացը բքի հետ, <br /> Թե ինչպես են երկախոսում խոհուն ծերպն ու սուր քամին, <br /> Թե ինչպես են ջղաձգվում ա՛յն գետերը հորդաջուր, <br /> Որոնց երբեք ես չեմ տեսել, <br /> Ո՛չ, տեսել եմ... քարտեզին... <br /> Հետո ինչ-որ արվարձաններ, <br /> Ասես տված իրար խոսք, <br /> Արշավում են, <br /> Որ կենտրոնի տեղը իրենք գրավեն, <br /> Դրանով էլ հենց, իբըր թե, արագացնեն ապագան... <br /> Իսկ նույն պահին <br /> Ինչ-որ ձայներ իմ կենտրոնում սեփական <br /> Ընդդիմախոս այլ ձայների հայրն ու մայրն են անիծում... <br /> Հետո ինչ-որ անո՜ւշ մի ձայն, անվստա՛հ ու տխրագի՛ն, <br /> Հայցելու պես պահանջում է, որ փորձ անենք չսիրել, <br /> Այլ միշտ մնանք բարեկամներ մերձավոր... <br /> Հետո՛... Հետո՛... <br /> Կարծես թե ես պառկած եմ հենց ի՛նձ վրա <br /> Եվ ինձ վրա ի՛նքըս պառկած, <br /> Ինձ ճմլելով-ճզմելով՝ <br /> Հանգստանալ եմ ուզում... <br /> Պարզ չէ՞, <br /> Որ ինձ էլ չի հուզում այն հին հարցը միամիտ, <br /> Թե գիշերը ինչպե՞ս պիտի լուսացնեմ, <br /> Թե խավարը ինչո՞վ պիտի մաշեցնեմ, <br /> Երբ աչքերիս չի մոտենում քունն անգութ, <br /> Պարզ չէ՞ արդյոք. <br /> Ինքըս պիտի, այսպե՛ս, պառկե՜մ ինձ վրա <br /> Եվ ինձ վրա ի՛նքըս պառկած, <br /> Ի՛նձ ճմլելով-ճզմելով՝ <br /> Հանգստանամ փառավո՜ր ու փառահե՜ղ... <br /> Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-333-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-332-1 Mon, 11 Feb 2013 15:36:08 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ՁԻԹԱՊՏՂԻ ԾԱՌԸ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ՁԻԹԱՊՏՂԻ ԾԱՌԸ <br /><br /> -Ուրեմըն չե՞ս գալիս,- <br /> Իմ իսկ տված հարցին <br /> Ինքս եմ պատասխանում խոցված հպարտությամբ. <br /> -Ի՛նքըդ գիտես... <br /> <br /> Իսկ դու <br /> Ինքդ էլ գիտե՞ս արդյոք, որ խուսափման ուղին <br /> Կյանքում գուցե կարճն է ճամփաներից բոլոր <br /> Եվ նույն տեղն է բերում արագորե՜ն, նորե՛ն: <br /> Ուրեմն էլ ինչո՞ւ ես զուր խուսափել ջանում: <br /> <br /> Մոռացե՞լ ես գուցե: <br /> Բայց դու գիտե՛ս հաստատ, <br /> Որ ես մոռացության բոլոր օրենքներից <br /> Մեկն եմ լոկ ընդունում՝ <br /> Ա՛յն, որ սահմանել է հպարտությունն ինքը, <br /> Երբ խոցել են սրան՝ գազանի պես: <br /> Իսկ ես... ու քեզ խոցե՞լ ինչ-որ բանով: <br /> <br /> Եվ մի՞թե չես տեսնում դու իմ քնքշությունը <br /> Եվ իմ մեղմությունը դեռ չե՞ս զգում միթե: <br /> <br /> Ա՜խ այս քնքշությունը, որ ինձ կապոտել է, <br /> Ինչպես Գուլիվերին՝ թզուկները... <br /> Ա՜խ այս մրրկանման մեղմությունը, <br /> Որով պաշարված եմ և օղակված այնպես, <br /> Ինչպես մայրցամաքը՝ օվկիանոսով: <br /> Ա՜խ այս «ախ»-ը նաև, <br /> Որ կպել է լեզվիս <br /> Անոթության ծնած փառի նման, <br /> Եվ ինձ կպատճառեր սրտախառնուք, անշո՛ւշտ, <br /> Թե չլիներ համիդ նշխար-մնացորդը, <br /> Որով փաթաթվում եմ ես սրբորե՜ն, նորե՛ն՝ <br /> Առանց հաղորդություն սպասելու հույսի: <br /> Թե չլինե՜ր համիդ նշխար-մնացորդը... <br /> <br /> Իսկ դու գիտե՞ս արդյոք, որ դո՛ւ բնավ դո՜ւ չես. <br /> (Ո՛չ զարմացած նայիր, ո՛չ ծիծաղիր): <br /> Հաստա՛տ գիտեմ, որ դու դարեր առաջ <br /> Ձիթապտղի նազուն ծառ ես եղել, <br /> Հետո (ի՞նչ իմանամ, թե քանի՜ դար հետո) <br /> Երկրորդ անգամ կրկին աշխարհ գալիս <br /> Կին ես դարձել արդեն... <br /> Գիտե՛մ, հաստա՜տ գիտեմ, <br /> Թե չէ այդ ինչի՞ց է, որ քո շրթունքները <br /> Հասուն ձիթապտղի համ են տալիս... <br /> <br /> Հիմա ի՞նչ ես ասում. դու չե՞ս գալիս: <br /> Ի՜նչ է, կամենում ես, որ ես մեռնեմ <br /> Մի անպտո՛ւղ ծառի դանդա՜ղ մահո՞վ՝ <br /> Երկա՜ր հոգեվարքիս ողջ ընթացքում <br /> Անվերջ երազելով ձիթապտղի մի ծառ՝ <br /> Հեռո՜ւ-հեռո՜ւ ինձնից, <br /> Քո՛ չափ հեռու... <br /> Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-332-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-331-1 Mon, 11 Feb 2013 15:35:14 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ԳԱՐՆԱՆ ՎՏԱՆԳԱՎՈՐ ՀՈՏԸ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ԳԱՐՆԱՆ ՎՏԱՆԳԱՎՈՐ ՀՈՏԸ <br /><br /> -Հարկավոր չէ՜,- ասում եմ ես ինքըս ինձ, <br /> Ասում եմ ես մտքիս մեջ <br /> Ու մեկ-մեկ էլ՝ գժի նման՝ բարձրաձայն: <br /> Հարկավոր չէ՜ այս նոր սերը ո՛չ մեկիս՝ <br /> Ո՛չ քեզ, ո՛չ ինձ: <br /> Ո՜չ մեկիս... <br /> <br /> Բայց ակամա դերասանից (հասկանո՞ւմ ես, ակամա՜), <br /> Հա՛, ակամա դերասանից ո՞վ է դժբախտ առավել... <br /> Եվ կույր ձեռքս <br /> Կույրին հատուկ խարխափումով ու դողով <br /> Հեռվից-հեռու ձեռքդ, մեջքդ կամ աչքերդ է որոնում <br /> Եվ մոլեգին շոշափումով կարծես նրանց վրայից <br /> Ջնջում է իմ «հարկավոր չէ»-ն տառ առ տառ... <br /> <br /> Վա՜յ քեզ, թշվա՛ռ երջանկություն, <br /> Տանջանքի հո՛ղը գլխիդ: <br /> Մի՞թե նրա չափ էլ չկաս, որ չտանջես ինքըդ քեզ, <br /> Որ մոռանաս «միթե»-ները, <br /> «Չէ որ»-ները քո երկսայր <br /> Եվ անձնատուր լինես ինքըդ քո ընթանցքին <br /> Գարնան պես: <br /> <br /> Իսկ գարո՜ւնը... <br /> Արձակվում է ճամփաների պաղն արդեն: <br /> Կպչուն ցեխն է հովեր առնում իշխելու: <br /> Եվ ձների մարմնի վրա վտակները հալոցքի <br /> Իրենց հունով բաց են անում նորանոր <br /> Երակներ ու զարկերակներ սև ու տաք. <br /> Սկսվում է մի նոր գարուն անհատա՜կ ու անհատա՛կ՝ <br /> Երազի մեջ մեզ պատահող անկումի՛ պես անհատակ... <br /> <br /> Ինչքա՜ն կուզես «հարկավոր չէ՛» գոռգոռա. <br /> Ինչքա՜ն կուզե թող ուղեղըդ երկմտանքի սև ջերմից <br /> Ձյան պես հալվի, <br /> Դառնա պաղած թանապուր. <br /> Ինչքա՜ն կուզես խաչ դիր վրադ <br /> Քո սեփական արյունով,- <br /> Միևնո՜ւյնն է. <br /> «Հարկավոր չէ՛»-ն իր իսկ կամքին հակառակ, <br /> Ինքն իրենից թաքուն անգամ՝ <br /> Ի վերջո <br /> Վերափոխվում ու դառնում է «ի՜նչ ուզում է թող լինի», <br /> Որովհետև... մարդը մա՜րդ է, ո՛չ թե քայլող գաղափար... <br /> Որովհետև... «չէ որ»-ները նո՛ւյնպես քնել են ուզում... <br /> Որովհետև... ինքդ գարնան վտանգավոր հոտ ունես... <br /> Որովհետև... ինքս էլ գարնան վտանգավոր այդ հոտից <br /> Միշտ զգում եմ գլխապտույտ, <br /> Որ տևում է ամիսներ... <br /> Որովհետև... պարտվե՞լ, այո՛, <br /> Ումի՜ց կուզես դու պարտվի՛ր, <br /> Սակայն ո՛չ թե ինքդ քեզնից. <br /> Ինքդ քեզնից պարտվելով՝ <br /> Դու դառնում ես փսոր ծամոն <br /> Կամ ինքնաթափ պատի ծեփ <br /> Եվ ոչ նույնիսկ մի մեքենա, <br /> Գեթ մեքենա՛ խելացի, <br /> Որ կուզեի՛ իրոք դառնալ, <br /> Բայց ի՞նչ անեմ, ի՞նչ անեմ, <br /> Եթե բնավ չի՜ ստացվում, ի՞նչ անեմ: <br /> Էլ ի՞նչ մնաց, որ ի՜նչ անեմ, սիրելի՛ս: <br /> Մնաց գոռա՜լ, թե երկուսիս՝ ինձ ու քեզ, <br /> «Հարկավոր չէ՛»-ն հարկավոր չէ՜ իսկապես. <br /><br /> Մե՛նք ենք իրար հարկավոր... <br /> Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-331-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-330-1 Mon, 11 Feb 2013 15:33:24 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ԵՐՋԱՆԿՈՒԹՅԱՆ ԴԱՓՆԵԿԻՐԸ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ԵՐՋԱՆԿՈՒԹՅԱՆ ԴԱՓՆԵԿԻՐԸ <br /><br /> Ավելի շուտ է ապագան գալիս, <br /> Քան թե՝ չուզելով՝ մեկնում է ներկան: <br /> Եկել ես... այդպես: <br /> Ու ես՝ <br /> Շփոթված-շաղված ժպիտով <br /> Ժպտում եմ անվերջ, <br /> Շարունակ ժպտում՝ <br /> Բուդդայի նման... <br /> <br /> Ու զարմանում եմ, <br /> Զայրանում նաև, <br /> Որ երջանկության մրցանակ չկա <br /> Համայն աշխարհի ո՛չ մի անկյունում: <br /> Իսկ եթե նման մրցանակ լիներ, <br /> Հիմա դափնեկիր ե՛ս կդառնայի, <br /> Եվ ողջ աշխարհը՝ <br /> Դարձած ցուցամատ, <br /> Ի՛նձ պիտի նշեր բարի նախանձով, <br /> Քիչ կակազելով բարի նախանձից. <br /> «Տե՛...սե՛ք ա՛շ...խա՛ր...հի՛ երջանիկ մարդուն»: <br /> <br /> Իսկ երբ աշխարհի երջանիկ մարդն է սկսում խոսել, <br /> Լսում է նրան... տարե՜րքը նույնիսկ: <br /> Եվ զուր մի՛ կարծիր, <br /> Թե սովորական մի ձյուն է տեղում: <br /> Չէ՜. <br /> Ես պարզապես «սեր» բառն եմ հիմա հոլովում մտքով, <br /> Եվ դա հնչում է իբրև հրաման, <br /> Որ մեծափաթիլ ձյունն էլ հոլովվի պարզ ու վեհորեն, <br /> Եվ նրա ճռինչն իմ ոտների տակ ինձ շփոթեցնի՝ <br /> Մի՛շտ հիշեցնելով մի բան, <br /> Որ իսկույն չի մտաբերվում <br /> Ու երկա՜ր-երկա՜ր մտածելուց վերջ <br /> Գլխի ես ընկնում, հասկանում հանկարծ, <br /> Որ խնդությունից <br /> Սիրտը ճխում է հենց այս նո՛ւյն ձևով... <br /> <br /> Եվ զուր մի՛ կարծիր, <br /> Թե մառախուղն է ձորն ի վեր ելնում՝ <br /> Դեպի ետ հոսող ջրվեժի նման, <br /> Դրա համար էլ դանդա՜ղ-ծանրորե՜ն: <br /> Չէ. <br /> Ե՛ս եմ կրկին շնչում ձորն ի վեր՝ <br /> Քնքշանքի խոսքեր արտաբերելով: <br /> <br /> Եվ զո՜ւր ես կարծում, <br /> Թե համն ես առնում նորելուկ գարնան, <br /> Եվ որ հալոցքի օրերն են հասել, <br /> Եվ որ ծառերը պիտի աննկատ պտկեն նորից-նոր: <br /> Չէ՜. <br /> Ե՛ս եմ դարձյալ վերամկրտում <br /> Նորադարձ սերըս իմ տաք շնչի մեջ, <br /> Եվ դրանից է <br /> Կռապաշտ ձմեռն իր բեռը բարձած <br /> Փախուստի դիմում ճամփով հալոցքի, <br /> Եվ դրանից է ծառն էլ սկսում <br /> Լնդերքը ճեղքել՝ երեխայի պես, <br /> Եվ ատամ հանել՝ բողբոջի տեսքով: <br /> <br /> Ավելի շուտ է գարունը գալիս, <br /> Քան թե՝ չուզելով ձմեռն է մեկնում: <br /> Դո՛ւ էլ, սիրելի՜ս, եկել ես այդպես, <br /> Եվ եկել, կարծեմ, իմ հրավերով կամ հրամանով, <br /> Որ ուրիշ բան չէ, <br /> Քան «սիրել» բայի խոնարհումը լուռ... <br /> Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-330-1 https://sevakparuyr.do.am/forum/2-329-1 Mon, 11 Feb 2013 15:32:19 GMT Ֆորում: <a href="https://sevakparuyr.do.am/forum/2">Test forum</a><br />Թեմայի նկարագրությունը: ԽԵՆԹԸ<br />Թեմայի հեղինակը: Syzan<br /><a href="/index/policy" rel="nofollow" target=_blank >Ես համաձայն եմ կայքի քաղաքականությանը</a>: Syzan<br />Պատասխանների քանակը: 0 ԽԵՆԹԸ <br /><br /> Ես նայում եմ իմ ձեռքերին, <br /> Ա՛յնպես նայում, <br /> Որ դիտողը ինձ կարող է խենթ համարել: <br /> Նայո՜ւմ-նայո՜ւմ, <br /> Շուռ ու մուռ եմ տալիս այնպե՛ս, <br /> Քարկըտիկ եմ կարծես խաղում առանց քարի: <br /> Ու նրանց հետ խոսում եմ ես <br /> (Նաև խոսո՜ւմ) <br /> Եվ համարրյա նույն լրջությամբ, <br /> Ինչպես Համլետ արքայազնը՝ լերկ գանգի հետ, <br /> Որովհետև... այս ձեռքե՜րը, <br /> Միայն սրա՛նք,Սրա՜նք պիտի լոկ վկայեն, <br /> Թե եղե՞լ ես դու իմ կյանքում, <br /> Ունեցե՞լ եմ երբևէ քեզ, <br /> Զգացե՞լ եմ քեզ՝ համի պես, <br /> Ապրե՞լ եմ քեզ՝ ցավի նման: <br /> Այս ձեռքե՛րը, <br /> Միայն սրա՛նք, <br /> Սրա՜նք պիտի լոկ վկայեն, <br /> Որովհետև... <br /> Ինձ եղածը մտապատրանք է լոկ թվում, <br /> Կարդացած վե՛պ, <br /> Ուրիշ մեկի պատմած երա՜զ: <br /> Ու չեմ հիշում մինչև անգամ քո դեմքը ես. <br /> Տանջում եմ ինձ, <br /> Չեմ ներում ինձ, <br /> Ատում եմ ինձ, <br /> Բայց... չե՜մ հիշում դեմքըդ անգամ: <br /> <br /> Միայն սիրված ու համբուրված աչքերը քո, <br /> Ասես քեզնից ընդմիշտ պոկված, <br /> Ուր նայում եմ՝ ինձ են նայում, <br /> Ուր նայում եմ՝ գտնում են ինձ, <br /> Այն Բախտի պես, <br /> Որ դիցապաշտ հին հույներինՀետևում էր ամբողջ կյանքում... <br /> <br /> Անգամ դեմքդ չեմ հիշում ես... <br /> Ու թե հիշեն՝ <br /> Միայ՛ն սրանք, <br /> Լոկ ձեռքե՜րըս պիտի հիշեն <br /> Ու վկայեն, որ դու կայի՛ր, <br /> Որ դու եղա՛ր: <br /> Իրո՜ք եղար: <br /> Միայն սրա՛նք պիտի հիշեն <br /> Քո ձևե՛րը, <br /> Մա՛շկը, <br /> Հո՛տը, <br /> Սարսո՛ւռը,- <br /> Քեզ՝ ամբողջովի՜ն... <br /> <br /> Ու չնայե՞մ իմ ձեռքերին <br /> Ու չնայե՞մ այնպե՛ս, այնքա՛ն, <br /> Որ դիտողը ինձ կարծի... խենթ: <br /> <br /> Ու թե կարծի՝ կսխալվի՞... <br /> <br /> Test forum Syzan https://sevakparuyr.do.am/forum/2-329-1